شاید اعتراض به خشک شدن دریاچه اورمیه هیچ سالی به اندازه تابستان امسال در شبکه های اجتماعی  طرفدارانی پیدا نکرده بود و آمادگی برای اعتراض و تجمع میدانی به خشک شدن دریاچه هم، در هیچ سالی مثل امسال همه گیر نشده بود.

حسن راشدی – هارای www.haray.net

به اشتراک گذاشته شدن هشتگ  Save_Urmia_Lake# در سطحی چنان وسیع و در میان تورکان داخل و خارج ایران اقبال پیدا کرد  که فکر تعیین روز اعتراض به خشک شدن دریاچه اورمیه هر روز بیشتر و بیشتر شد تا اینکه دو نفر شناخته شده از فعالین حرکت ملی، اقدام به درخواست گرفتن مجوز از دولت برای تظاهرات مسالمت آمیز به خشک شدن دریاچه اورمیه به تاریخ پنجم شهریور کردند تا تداخلی هم با بیست و پنجم شهریور ماه که سالگرد فوت «مهسا امینی» و شروع اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» بود، نداشته باشد.

ناگفته پیدا بود که دولت هرگز مجوز اعتراض به خشک شدن دریاچه اورمیه را نمی داد، اما اقدام به این کار هم ابتکار مناسبی بود که نشان میداد اقدام کنندکان به این کار میخواهند از راه قانونی صدای اعتراض مسالمت آمیز ملت تورک آزربایجان در مورد تبدیل شدن دریاچه زیباییشان به کویر نمک را به گوش مسئولین کشور و دوستداران محیط زیست در دنیا برسانند!

در همین زمان تعدادی از احزاب و تشکلهایی که در خارج از کشور فعالیت میکردند بیانیه ای را منتشر کرده و از مردم خواستند که در پنجم شهریور در شهرهای آزربایجان و تهران و در مکانهای تعیین شده تجمع کرده و به خشک شدن دریاچه اورمیه اعتراض کنند!

اقدام به گرفتن مجوز  از طرف فعالان داخل برای تظاهرات، هر چند که مشخص بود موافقت نمی شود، عملی مناسب و عاقلانه بود، اما تصمیم به این کار بدون هماهنگی، مصلحت و مشورت و همکاری با دیگر فعالین شناخته شده حرکت ملی که میتوانست رغبت و شرکت عمومی را برای اعتراض فراهم کند، خودخواهانه و تک‌روانه بود!

جاذبه لیدری ضربه بر حرکت ملی…! / حسن راشدی

دعوت احزاب و تشکلهای خارج از کشور  از مردم برای شرکت در اعتراضات، در روز پنجم شهریور هم، از روی کبر و غرور سیاسی و ناشیانه بود، چرا که دعوت مستقیم این تشکلها از مردم و با نام احزاب و تشکلهای خود نه حمایت از فعالین داخل برای شرکت در تظاهرات اعتراضی، دادن بهانه و دلیل به دست نیروهای امنیتی مبنی بر اینکه اعتراض کنندگان به خشک شدن دریاچه اورمیه وابستگان به احزاب و تشکیلاتی خواهند بود که در خارج علیه جمهوری اسلامی فعالیت می کنند، راه دستگیری و محاکمه شرکت کنندگان به اتهامات مختلف را آسان میکرد.

اما اشتباه  ناصواب دوم  از سوی افراد و تشکلها و رسانه هایی صورت گرفت که در جهت مخالفت آشکار با اطلاعیه برای اعتراض به خشک شدن دریاچه اورمیه، در کنار محکوم کردن احزاب و تشکلهای خارج از کشور، فعالین ملی داخل کشور  را هم که مثل خودشان سالها در راه رسیدن ملت آذربایجان به حقوق انسانی زحمتها کشیده به زندانها افتاده بودند متهم به اتهامات مختلف میکردند!

نتیجه اینکه، این رودررویی و دمیدن به اختلافات که جز از ارجح دانستن منافع شخصی و گروهی، تشکیلاتی و هوس بدست گرفتن رهبریت حرکت ملی و از میدان بدر کردن طرف مقابل ( از هر دو طرف) معنای دیگری نداشت باعث بوجود آمدن چنان جو بی اعتمادی و بروز چند دستگی در حرکت ملی شد و ضربه بزرگ و کاری بر آرمانهای حرکت ملی زد که در طول چند دهه گذشته هرگز یک‌دهم چنین ضربه مهلکی از طرف مخالفین حرکت به آن زده نشده بود…!!

حسن راشدی: جمعه ١٧ شهریور ١۴٠٢