- In آزربایجان, ایران, خبرلر
- دسامبر 28, 2025

نقش تسنیم سپاه در پروژه امنیتیسازی هویت و سرکوب تورک ها در ایران اؤزگورهارای
آنچه اینبار در نشریه تسنیم سپاه منتشر شده، نه یک «تحلیل رسانهای»، بلکه ادامهی همان خط ثابت و شناختهشدهی امنیتیسازی مطالبات مشروع تورک ها است. تسنیم، بهعنوان یکی از بازوهای رسانهای سپاه، سالهاست که هر صدای معترض به تبعیض، غارت منابع و تحقیر هویتی را با برچسب نخنمای «تجزیهطلبی» خاموش میکند.
اینبار نیز با حمله به سخنان محمدرضا زُنوزی مالک باشگاه تراکتور، بار دیگر همان سناریوی نخنما تکرار و به کاهدان زده است:
هر کس از شأن، کرامت و حقوق تورک و آزربایجان سخن بگوید، متهم به «بازی خطرناک» میشود؛ گویی دفاع از کرامت انسانی و مقابله با توهینهای سیستماتیک، تهدید امنیت ملی است!
واقعیت آن است که نشریه تسنیم سپاه سالهاست در برابر جنوساید فرهنگی بیش از چهل میلیون تورک شیعه در ایران سکوت کرده و حتی با آن همراهی نموده است.
زمانی که زبان تورکی از آموزش رسمی حذف شد،
زمانی که دریاچه اورمیه بهطور سیستماتیک خشک شد،
زمانی که منابع طبیعی و معادن آزربایجان به نفع شرکتهای وابسته به نهادهای قدرت و مافیای سپاه تاراج گردید،
و زمانی که فعالان محیطزیست و فعالان مدنی تورک به زندان افتادند،
تسنیم سپاه نهتنها صدایی از اعتراض بلند نکرد، بلکه در بسیاری موارد، نقش توجیهگر و مشروعیتبخش این سیاستها را ایفا کرد.
این رسانه، فعالان هویتخواه تورک را «تجزیهطلب» نامید، اما در برابر توهینهای سازمانیافته به تورکها در ورزشگاهها و رسانهها سکوت پیشه کرد؛ سکوتی که چیزی جز رضایت و همدستی نیست.
امروز نیز، وقتی فردی مانند زنوزی در برابر این توهینها واکنش نشان میدهد، همان برچسبهای پوسیده دوباره از صندوقچه امنیتی بیرون کشیده میشود؛ گویی صاحبان واقعی این سرزمین باید بابت دفاع از کرامت خود عذرخواهی کنند.
تسنیم و همفکرانش گویا فراموش کردهاند که تاریخ ایران را نه با جعل و تحریف، بلکه با واقعیتهای تاریخی و میدانی باید نوشت. ایران ملک انحصاری هیچ جریان ایدئولوژیک نیست.
ایران متعلق به تورک، عرب، کُورد، بلوچ، لُر، گیلک، مازنی و همه مردمانی است که در این سرزمین زیستهاند؛ نه به شعوبیهگرایان بیریشه، نه به پروژههای ضدهویت، و نه به جریانی که دین و میهن را ابزار سرکوب کرده است.
تحریف تاریخ، سرکوب هویت و تحقیر ملتها، نه ایران میسازد و نه وحدت؛ بلکه شکافها را عمیقتر میکند.
و این حقیقتی است که دیگر نمیتوان آن را پشت واژههایی چون «امنیت» و «تمامیت ارضی» پنهان کرد.