پزشکیان در مرکز یک تقابل تاریخی ایستاده است: تقابل میان دولتِ پاسخگو و الیگارشیِ رانت‌محور. صف‌آرایی هم‌زمان راست آخرالزمانی و چپ ماسونی علیه او، نشانه ضعف پزشکیان نیست؛ بلکه گواه آن است که تیغ اصلاحات، دقیقاً بر رگ‌های حساس قدرت فرود آمده است.

سرنوشت این مسیر، نه فقط سرنوشت یک دولت، بلکه آزمونی برای امکانِ اصلاح در ساختار سیاسی–اقتصادی ایران است.

درکِ موقعیت دولت پزشکیان، بدون توجه به مرکزیت کنش‌گری شخص رئیس‌جمهور ممکن نیست. پزشکیان در نقطه‌ای ایستاده که هم‌زمان با چند بلوک قدرتمندِ رانت‌محور و ایدئولوژیک درگیر است؛ بلوک‌هایی که منافع‌شان در تداوم آشفتگی اقتصادی، ارز چندنرخی، و اقتصادِ غیرشفاف تعریف می‌شود.

۱- شجاعت پرهزینه ی پزشکیان در عزم به قطع دست های رانت خواران

دولت پزشکیان، با تصمیم به مهار رانت‌های ارزی و مقابله با الیگارشی‌های اقتصادی–مافیایی، عملاً به قلب منافع تثبیت‌شده ضربه زده است. این تصمیم، ذاتاً پرهزینه است. چرا که:

• در کوتاه‌مدت، با شوک قیمتی، گرانی و فشار معیشتی همراه می‌شود؛

• در میان‌مدت، با مقاومت شبکه‌هایی روبه‌روست که از هر ابزار رسانه‌ای، امنیتی و سیاسی برای تخریب دولت استفاده می‌کنند؛

• اما در بلندمدت، اگر منابع آزادشده به‌طور هدفمند به مردم برسد، می‌تواند پایه‌های یک نظم اقتصادی سالم‌تر را بنا کند.

پزشکیان آگاهانه این هزینه را پذیرفته؛ زیرا می‌داند تداوم وضع موجود، به‌معنای تثبیت فقر عمومی و ثروت اقلیتی رانت‌خوار است.

۲- صف‌آرایی پزشکیان در مقابل دوگانه مافیا: راست آخرالزمانی و چپ ماسونی

ویژگی منحصربه‌فرد این مقطع، هم‌زمانیِ مخالفت دو جریانِ ظاهراً متضاد است:

• راست آخرالزمانی که از اقتصاد رانتی، بحران دائمی و فضای امنیتی تغذیه می‌کند و هر اصلاح ساختاری را تهدید موجودیت خود می‌بیند؛

• چپ تکنوکراتِ ماسونی‌مسلک که در لایه‌های بوروکراسی، رسانه و برخی نهادها ریشه دارد و منافعش در پیوند با شبکه‌های فراملی، خصوصی‌سازی‌های رانتی و مدیریت غیرپاسخگو تعریف شده است.

این دو جریان، با وجود تضاد گفتمانی، در یک نقطه به هم می‌رسند: مخالفت با پزشکیان؛ زیرا پزشکیان نه به منطق آخرالزمانی وفادار است و نه به الیگارشی شبه‌مدرنِ غیرملی.

۳- نبرد هم‌زمان پزشکیان در درون حاکمیت

پزشکیان تنها با یک جناح نمی‌جنگد؛ بلکه درگیر یک نبرد پیچیده درون‌ساختاری است:

• از یک‌سو، فشار جریان‌هایی که خود را پشت عنوان امنیت پنهان کرده‌اند و از اقتصاد رانتی صیانت می‌کنند؛

• از سوی دیگر، مقاومت شبکه‌هایی در دستگاه اجرایی و اطلاعاتی که با نگاه غیرملی و بعضاً ماسونی، اصلاحات شفاف‌ساز را برنمی‌تابند.

در این میدان، پزشکیان نه اپوزیسیون است و نه ابزار یک باند؛ بلکه بازیگر ماهری است که تلاش می‌کند دولت را به معنای واقعی کلمه، به نهاد خدمت عمومی بازگرداند.

۴- گرانی امروز، نزاع بر سر فردا

واقعیت تلخ این است که جامعه امروز هزینه می‌دهد. گرانی و فشار معیشتی انکارناپذیر است. اما پرسش کلیدی اینجاست:

• آیا این هزینه برای تداوم رانت پرداخت می‌شود؟

• یا برای گذار از اقتصاد مافیایی به اقتصاد مردم‌محور؟

اگر دولت پزشکیان بتواند مسیر فعلی را ادامه دهد و منابع آزادشده را به‌صورت مستقیم، شفاف و عادلانه به مردم منتقل کند، این فشار می‌تواند به نقطه عطف تبدیل شود؛ در غیر این صورت، مافیا پیروز خواهد شد.