کوردها از تبار کولی های هندی هستند / ارسلان قشقایی
- تاریخ
- جولای 11, 2021

رسانه، در تعریف کلاسیک خود، واسطهای است میان واقعیت اجتماعی و افکار عمومی؛ نهادی که وظیفهاش نه تولید اراده سیاسی، بلکه بازتاب صادقانه و چندصدای واقعیت است. اما تجربهی اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ نشان داد که بخشی از رسانههای فارسیزبان برونمرزی، بهویژه ایران اینترنشنال و بیبیسی فارسی، از این کارکرد بنیادین فاصله گرفته و عملاً در

دموکراسیِ زبانی یا تداوم فریب سیاسی. چرا منشورها پیش از تولد می میرند؟ / اؤزگور هارای متنی که با عنوان -منشور اتحاد جمهوریخواهان ایران- ارائه شده، در ظاهر زبانی مدرن، حقوقمحور و دموکراتیک دارد؛ اما در لایههای عمیقتر، بیش از آنکه گسستی واقعی از منطق حقوقی و سیاسی جمهوری اسلامی باشد، بازتولید همان چارچوبهای کلی،

تورکها در دل بحران ایران؛ از خیابان احساسی تا کنش آگاهانه؛ پرهیز از سقوط در جنگهای نیابتی شعوبیان *** اعتراض، حقی انکارناپذیر و مشروع است؛ اما تبدیل شدن به سوختِ نزاعی که ریشه در رقابتهای قدرت های بیگانه با منافع ملتهای ساکن ایران دارد، هرگز. تاریخ معاصر بهروشنی نشان داده است که هیجانِ فاقد آگاهی،

در روایت یکصد سال اخیرِ قدرت در ایران، آنچه بیش از هر چیز به چشم میآید نه «حاکمیت ملی»، بلکه جابهجایی شبکههای نفوذ است؛ شبکههایی که با ایدئولوژیهای ظاهراً متضاد، اما با کارکردی مشترک عمل کردهاند. پیش از ۱۳۵۷، ساختار قدرت بهطور گسترده در سیطرهی الیگارشی وابسته به محافل ماسونی و پروژهی «آریامحور» قرار داشت؛

سخنان زهرهوند، نمایندهای که با مشارکت حداقلی و در سایهی بایکوت گستردهی انتخابات وارد مجلس شده، بیش از آنکه دفاعی از «نقش مردم در دموکراسی» باشد، بازتابی از بحران مشروعیت ساختار سیاسی و تلاش برای مصادرهی مفاهیم دموکراتیک به نفع یک گفتمان اقتدارگراست. او با استناد به نمونههایی از ایتالیا و آلمان—کشورهایی با نهادهای تثبیتشده،

پزشکیان در مرکز یک تقابل تاریخی ایستاده است: تقابل میان دولتِ پاسخگو و الیگارشیِ رانتمحور. صفآرایی همزمان راست آخرالزمانی و چپ ماسونی علیه او، نشانه ضعف پزشکیان نیست؛ بلکه گواه آن است که تیغ اصلاحات، دقیقاً بر رگهای حساس قدرت فرود آمده است. سرنوشت این مسیر، نه فقط سرنوشت یک دولت، بلکه آزمونی برای امکانِ