دعوت از پاشنیان، آنهم در سالروز قتل عام خوجالی، اتفاق کوچک و بی اهمیتی نیست.
برنامه‌هایی که در این سفر تدارک دیده شده بود هیچ کدام بدون اطلاع از مقامات بلندپایه حکومتی نبوده است. البته نمی‌توانست نیز باشد. دیدار صمیمانه پاشنیان با رئیس جمهور و رهبر معظم مسلمان جهان، حضور «با طعم برگشت از استعفای» جناب وزیر خارجه، دیدارهای پرطمطراق پاشنیان با اقلیت ارامنه‌ای که از سراسر ایران در باشگاه آرارات تهران جمع داده شده بودند.
دعوت پاشنیان به ایران آنهم در سالگرد قتل عام خوجالی به نقطه عطفی در توازن معادلات سیاسی، در داخل کشور بدل خواهد شد.
حسن ارک
سفر پاشنیان به اصفهان و سایر برنامه‌هایی که پشت سرهم یک به یک به اجرا درآمدند، همه خبر از تدارکات حساب شده و برنامه‌ریزی دقیقی می‌دهد که دستگاه دیپلماسی ایران در چند ماه گذشته تدارک دیده بود. اما هدف از این بازی‌ها چه بود؟ یا چه می‌توانست باشد؟
می‌توان در این رابطه گمانه‌زنی‌های متفاوتی داشت. حتی می‌توان تحلیل‌هایی نیز از این اتفاق تلخ نوشت، اما قصد من نوشتن تحلیل نیست.
ولی می‌توانیم بگوئیم که دعوت پاشنیان به ایران آنهم در سالگرد قتل عام خوجالی به نقطه عطفی در توازن معادلات سیاسی، در داخل کشور بدل خواهد شد. مهمانداری از پاشنیان پرده‌های زیادی را برانداخت، بوی تعفن این مهمان نوازی مشام‌های بسیاری را آزرد و آلود. مشام‌هایی که چشم امیدی هر چند اندک، به مسئولین و مقامات بلند پایه داشتند.
مشام‌هایی که در درون حکومت‌اند و فکر می‌کنند شعارهای دفاع از مسلمانان مظلوم جهان، واقعا اعتقادات قلبی و صادقانه سیستم فعلی است. بوی تعفنی که پاشنیان در تهران براه انداخت، افشاگر فریبکاری پان فارسیسم کثیفی است که خود را در پشت شعارهای انقلاب اسلامی پنهان کرده است.
بوی تعفنی که پاشنیان در تهران براه انداخت، افشاگر فریبکاری پان فارسیسم کثیفی است که خود را در پشت شعارهای انقلاب اسلامی پنهان کرده است.
حسن ارک
