کوردها از تبار کولی های هندی هستند / ارسلان قشقایی
- تاریخ
- جولای 11, 2021

از دویست کشورِ کرۀ زمین یکصد و هشتاد و پنج کشور دارای تنوع قومی و زبانی میباشند. در برخورد با تنوع قومی و زبانی دو نوع سیاست سازنده و تخریبی بکار گرفته میشود. خودمختاری سرزمینی و فرهنگی و فدرالیسم را سیاستهای سازنده مینامند و یکسانسازی فرهنگی و زبانی، کوچ اجباری و نسلکشی را سیاست تخریبی.

هر ساله دوم اسفند ماه، روز جهانی زبان مادری، یادآور زخمی بزرگ بر پیکر ملل تحت ستم غیرفارس در ایران است و دردی را تداعی میکند که به نوعی نسلکشی زبانی و فرهنگی را در ذهنها زنده میسازد. زبان مادری اکثریت شهروندان این مملکت به دست اقلیت به اسارت درآمده است؛ آن هم

در شرایط ژئوپلیتیکیِ بهشدت شکنندهای که کشور با آن مواجه است—از تشدید تنشهای تهران–واشینگتن گرفته تا صفآرایی بازیگران منطقهای—رفتار نیروهای اجتماعی تعیینکنندهتر از هر زمان دیگری است. در این میان تورک ها بار دیگر نشان دادند که در بزنگاههای تاریخی، منطق ثبات و حفظ تمامیت سرزمینی ایران عزیز را بر هرگونه هیجانزدگی سیاسی ترجیح میدهند.

انتشار یادداشتی با عنوان – و بالاخره جنگ- به قلم مجید بهستانی، عضو هیأت علمی دانشگاه جامع امام حسین وابسته به سپاه پاسداران، واکنشها، انتقادات و نگرانی های عمیقی را در فضای عمومی و رسانهای ایجاد کرده است؛ نه صرفاً بهدلیل نگاه جنگطلبانه، بلکه بهواسطه عبور آشکار آن از مرز تحلیل و ورود صریح به