کوردها از تبار کولی های هندی هستند / ارسلان قشقایی
- تاریخ
- جولای 11, 2021



































































































































































































































































محروم ساختن ترکان ایران از ابتدایی ترین حقوق انسانی خود که همانا تحصیل به زبان ترکی آذربایجانی است












































هرچند این اولین باری نیست که آقای شهریاری با موضعگیریهای جنجالی خود موجب تهییج افکار عمومی میگردد.




















































































































































































































































































































































































































































رسولی همچنین به واکنشهای برخی از کاربران در برابر کمپین و هشتگ منوفارسی اشاره میکند و میگوید: «بحث تجزیهطلبی هم در فضای مجازی و هم در عالم واقعی مطرح میشود که من فکر میکنم چماقی است برای سرکوب. زبان مادری و آموزش آن، یک حق بشری است. در بسیاری از معاهدات بینالمللی، این حق به رسمیت شناخته شده است. حتی در قانون اساسی جمهوری اسلامی نیز، مطابق اصل ۱۵، آموزش ادبیات زبانهای مادری صراحتا مورد تاکید قرار گرفته ولی حتی تا همان حد هم اجرا نشده است.»














































































































































به گزارش هارای رادیو، دومین کنفرانس هماندیشی فعالین مدنی آزربایجان روز چهارشنبه ۷ اسفندماه ۱۴۰۴ با حضور قریب به یکصد تن از کنشگران مدنی، در سالن اجتماعات ساختمان ائلائوی واقع در شهر تبریز برگزار شد. این نشست از ساعت ۲۰ آغاز و تا ساعت ۲۲:۳۰ ادامه یافت. در این گردهمایی، جمعی از چهرههای شناختهشده حوزه

از دویست کشورِ کرۀ زمین یکصد و هشتاد و پنج کشور دارای تنوع قومی و زبانی میباشند. در برخورد با تنوع قومی و زبانی دو نوع سیاست سازنده و تخریبی بکار گرفته میشود. خودمختاری سرزمینی و فرهنگی و فدرالیسم را سیاستهای سازنده مینامند و یکسانسازی فرهنگی و زبانی، کوچ اجباری و نسلکشی را سیاست تخریبی.

هر ساله دوم اسفند ماه، روز جهانی زبان مادری، یادآور زخمی بزرگ بر پیکر ملل تحت ستم غیرفارس در ایران است و دردی را تداعی میکند که به نوعی نسلکشی زبانی و فرهنگی را در ذهنها زنده میسازد. زبان مادری اکثریت شهروندان این مملکت به دست اقلیت به اسارت درآمده است؛ آن هم

در شرایط ژئوپلیتیکیِ بهشدت شکنندهای که کشور با آن مواجه است—از تشدید تنشهای تهران–واشینگتن گرفته تا صفآرایی بازیگران منطقهای—رفتار نیروهای اجتماعی تعیینکنندهتر از هر زمان دیگری است. در این میان تورک ها بار دیگر نشان دادند که در بزنگاههای تاریخی، منطق ثبات و حفظ تمامیت سرزمینی ایران عزیز را بر هرگونه هیجانزدگی سیاسی ترجیح میدهند.

انتشار یادداشتی با عنوان – و بالاخره جنگ- به قلم مجید بهستانی، عضو هیأت علمی دانشگاه جامع امام حسین وابسته به سپاه پاسداران، واکنشها، انتقادات و نگرانی های عمیقی را در فضای عمومی و رسانهای ایجاد کرده است؛ نه صرفاً بهدلیل نگاه جنگطلبانه، بلکه بهواسطه عبور آشکار آن از مرز تحلیل و ورود صریح به

پهلوی تجزیهطلب است؟ / اؤزگور هارای خیانت سیستماتیک به آرمانهای انقلاب مشروطه تجزیهطلبی همیشه با اعلام جدایی جغرافیایی آغاز نمیشود. گاه با انهدام ارادهٔ مشترک ملت، با شکستن ستونهای عدالت، مشارکت و قانون شروع میشود. پهلوی دقیقاً از همین نقطه وارد شد؛ نه با قیچی نقشه، بلکه با ویرانسازی بنیانهای وحدت ملی که انقلاب مشروطه



















