کوردها از تبار کولی های هندی هستند / ارسلان قشقایی
- تاریخ
- جولای 11, 2021



































































































































































































































































محروم ساختن ترکان ایران از ابتدایی ترین حقوق انسانی خود که همانا تحصیل به زبان ترکی آذربایجانی است












































هرچند این اولین باری نیست که آقای شهریاری با موضعگیریهای جنجالی خود موجب تهییج افکار عمومی میگردد.




















































































































































































































































































































































































































































رسولی همچنین به واکنشهای برخی از کاربران در برابر کمپین و هشتگ منوفارسی اشاره میکند و میگوید: «بحث تجزیهطلبی هم در فضای مجازی و هم در عالم واقعی مطرح میشود که من فکر میکنم چماقی است برای سرکوب. زبان مادری و آموزش آن، یک حق بشری است. در بسیاری از معاهدات بینالمللی، این حق به رسمیت شناخته شده است. حتی در قانون اساسی جمهوری اسلامی نیز، مطابق اصل ۱۵، آموزش ادبیات زبانهای مادری صراحتا مورد تاکید قرار گرفته ولی حتی تا همان حد هم اجرا نشده است.»














































































































































در روایت یکصد سال اخیرِ قدرت در ایران، آنچه بیش از هر چیز به چشم میآید نه «حاکمیت ملی»، بلکه جابهجایی شبکههای نفوذ است؛ شبکههایی که با ایدئولوژیهای ظاهراً متضاد، اما با کارکردی مشترک عمل کردهاند. پیش از ۱۳۵۷، ساختار قدرت بهطور گسترده در سیطرهی الیگارشی وابسته به محافل ماسونی و پروژهی «آریامحور» قرار داشت؛

در باره شرکت یا عدم شرکت مردم آزربایجان اظهار نظرها متفاوت است من به شخصه مخالف مشارکت در اعتراضاتی هستم که از مرکز شروع شده است .اولا اگر آزربایجان هم به این اعتراض بپویندد بازهم بایکوت خبری خواهد شد. چون سلطنت طلب ها نمی خواهند در این اعتراضات آرربایجان، اصطلاحا بولد شود و این بولد

سخنان زهرهوند، نمایندهای که با مشارکت حداقلی و در سایهی بایکوت گستردهی انتخابات وارد مجلس شده، بیش از آنکه دفاعی از «نقش مردم در دموکراسی» باشد، بازتابی از بحران مشروعیت ساختار سیاسی و تلاش برای مصادرهی مفاهیم دموکراتیک به نفع یک گفتمان اقتدارگراست. او با استناد به نمونههایی از ایتالیا و آلمان—کشورهایی با نهادهای تثبیتشده،

پزشکیان در مرکز یک تقابل تاریخی ایستاده است: تقابل میان دولتِ پاسخگو و الیگارشیِ رانتمحور. صفآرایی همزمان راست آخرالزمانی و چپ ماسونی علیه او، نشانه ضعف پزشکیان نیست؛ بلکه گواه آن است که تیغ اصلاحات، دقیقاً بر رگهای حساس قدرت فرود آمده است. سرنوشت این مسیر، نه فقط سرنوشت یک دولت، بلکه آزمونی برای امکانِ

سخنان پزشکیان در رسانهای که سالهاست در سیطره گفتمان امنیتی، جنگطلب و آخرالزمانی قرار دارد، واجد معنایی فراتر از یک پاسخ مقطعی یا جدال لفظی است. او آگاهانه سطح مناقشه را از حوزه تبلیغاتی و احساسی به ساحت حقوق عمومی و مبانی قانون اساسی ارتقا میدهد؛ ساحتی که در آن، مشروعیت قدرت نه از ابزار

– ایران در آستانه یک دگرگونی ساختاری است، نه صرفاً یک بحران مقطعی بدون شک آنچه امروز در ایران جریان دارد، نه یک «بحران اقتصادی» ساده است و نه صرفاً پیامد سوءمدیریت مقطعی؛ بلکه نشانههای آشکار یک گذار تاریخیِ پرهزینه است. ساختار سیاسی–اقتصادیای که دههها بر تمرکز قدرت، حذف تنوع قومی–سیاسی و مهندسی اجتماعی استوار



















