کوردها از تبار کولی های هندی هستند / ارسلان قشقایی
- تاریخ
- جولای 11, 2021



































































































































































































































































محروم ساختن ترکان ایران از ابتدایی ترین حقوق انسانی خود که همانا تحصیل به زبان ترکی آذربایجانی است












































هرچند این اولین باری نیست که آقای شهریاری با موضعگیریهای جنجالی خود موجب تهییج افکار عمومی میگردد.




















































































































































































































































































































































































































































رسولی همچنین به واکنشهای برخی از کاربران در برابر کمپین و هشتگ منوفارسی اشاره میکند و میگوید: «بحث تجزیهطلبی هم در فضای مجازی و هم در عالم واقعی مطرح میشود که من فکر میکنم چماقی است برای سرکوب. زبان مادری و آموزش آن، یک حق بشری است. در بسیاری از معاهدات بینالمللی، این حق به رسمیت شناخته شده است. حتی در قانون اساسی جمهوری اسلامی نیز، مطابق اصل ۱۵، آموزش ادبیات زبانهای مادری صراحتا مورد تاکید قرار گرفته ولی حتی تا همان حد هم اجرا نشده است.»












































































































































رسانه، در تعریف کلاسیک خود، واسطهای است میان واقعیت اجتماعی و افکار عمومی؛ نهادی که وظیفهاش نه تولید اراده سیاسی، بلکه بازتاب صادقانه و چندصدای واقعیت است. اما تجربهی اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ نشان داد که بخشی از رسانههای فارسیزبان برونمرزی، بهویژه ایران اینترنشنال و بیبیسی فارسی، از این کارکرد بنیادین فاصله گرفته و عملاً در

دموکراسیِ زبانی یا تداوم فریب سیاسی. چرا منشورها پیش از تولد می میرند؟ / اؤزگور هارای متنی که با عنوان -منشور اتحاد جمهوریخواهان ایران- ارائه شده، در ظاهر زبانی مدرن، حقوقمحور و دموکراتیک دارد؛ اما در لایههای عمیقتر، بیش از آنکه گسستی واقعی از منطق حقوقی و سیاسی جمهوری اسلامی باشد، بازتولید همان چارچوبهای کلی،

ایران در سه راهی انقلاب، تبدیل رژیم یا فروپاشی؟ خلاصه نکات کلیدی مطلب: ۱- اعتراضات مردمی اگرچه شرط لازم برای عبور از جمهوری اسلامی می باشد اما کافی نیست و حمایت خارجی، یا بخشی از حاکمیت را می طلبد. ۲- اوپوزسیون خارج نشین ناکارآمدتر و نامنسجم تر از آن است که بتواند آلترناتیو جدی جهت

تورکها در دل بحران ایران؛ از خیابان احساسی تا کنش آگاهانه؛ پرهیز از سقوط در جنگهای نیابتی شعوبیان *** اعتراض، حقی انکارناپذیر و مشروع است؛ اما تبدیل شدن به سوختِ نزاعی که ریشه در رقابتهای قدرت های بیگانه با منافع ملتهای ساکن ایران دارد، هرگز. تاریخ معاصر بهروشنی نشان داده است که هیجانِ فاقد آگاهی،

در روایت یکصد سال اخیرِ قدرت در ایران، آنچه بیش از هر چیز به چشم میآید نه «حاکمیت ملی»، بلکه جابهجایی شبکههای نفوذ است؛ شبکههایی که با ایدئولوژیهای ظاهراً متضاد، اما با کارکردی مشترک عمل کردهاند. پیش از ۱۳۵۷، ساختار قدرت بهطور گسترده در سیطرهی الیگارشی وابسته به محافل ماسونی و پروژهی «آریامحور» قرار داشت؛

در باره شرکت یا عدم شرکت مردم آزربایجان اظهار نظرها متفاوت است من به شخصه مخالف مشارکت در اعتراضاتی هستم که از مرکز شروع شده است .اولا اگر آزربایجان هم به این اعتراض بپویندد بازهم بایکوت خبری خواهد شد. چون سلطنت طلب ها نمی خواهند در این اعتراضات آرربایجان، اصطلاحا بولد شود و این بولد



















